ارتباط هُنر با حرفه و فن
اگر هنر را از زاویه کاربردی نگاه کنیم با حرفه و فن ارتباط نزدیکی دارد.
هُنر در زبان فینیقی شامل دو بخش است هو + نر، هو به معنای فن و نر به معنای غالب. فنی که سرآمد فن‌های دیگر است.
با پیشرفت صنعت، کارهای هُنری هم رو به گسترش نهاد. برای ساخت ماشین‌آلات گوناگون، انسان نیاز به طرحی داشت که هم کارایی بیشتری داشته باشد و هم زیبا باشد بنابراین نیاز به طراح صنعتی پیدا نمود.
لئوناردو داوینچی اولین شخصی بود که طراحی هواپیما را انجام داد ولی موفق به ساخت آن نشد.
استفاده از نقوش ساختمانی و مدل‌ها و ماکت‌های سه بعدی در رسم فنی در حیطه هُنرمندان طراح و نقاش است.
ساختمان‌ها و بناهای باستانی نیز در بازسازی و مرمت نیاز به هُنرمندان باتجربه در این زمینه دارد ولی موفق به ساخت آن شد.
با توجه به کاربردی بودن هُنر ما می‌توانیم هُنرهایی را نام ببریم که به عنوان یک فن و حرفه منبع درآمدی برای خانوادها هستند.
هُنرهای معرق، خاتم‌کاری، تذهیب و تشعیر و مینیاتور، ملیله دوزی، منبت، سفالگری، طراحی فرش، بافت فرش، گلسازی، قلم‌زنی، میناکاری، خراطی، گلیم‌ بافی، جاجیم بافی، سوزن دوزی و طراحی و دوخت لباس و... از این جمله‌اند که در این مقوله جای پرداختن به آنها نیست.
امروزه در طراحی نقش فرش رایانه کمک زیادی به هُنرمندان نموده است. (نقشه توسط هُنرمند ترسیم می‌شود و توسط رایانه پانچ می‌گردد.)
ساخت قطعات مختلف ماشین‌آلات و ساخت وسایل زینتی منزل و وسایل زینتی شخصی نیز از جمله کارهایی است که نیاز به هُنرمند و هُنر دارد.
کارهایی که در زمینه پرورش گل و گل‌آرایی می‌شود می‌تواند به نحوی در حیطه کارهای یک هُنرمند باشد. استاد کمال‌الملک یکی از هُنرمندان بزرگ ایران است که در این زمینه مهارت زیاد داشتند.
این حرفه‌هایی که برشمرده شد به نحوی هم هُنر است و هم شغل که در این حرفه‌ها نیاز به ظرافت و خلاقیت زیاد است تا بتوان آنرا به عنوان یک آثار هُنری پذیرفت.